De Grote Orionnevel

Op slechts 1 344 lichtjaar afstand is de Grote Orionnevel het dichtstbijzijnde gebied van massieve stervorming nabij de Aarde. Met het blote oog zichtbaar als een vaag vlekje in het zwaard van Orion, trekt hij al eeuwenlang de aandacht van sterrenkundigen, sinds de ontdekking door Nicolas-Claude Fabri de Peiresc in 1610.

M42 is een gigantische wolk van geïoniseerd gas en stof, met een diameter van ongeveer 24 lichtjaar. In het hart bevindt zich de Trapeziumcluster, een compacte groep van vier jonge, massieve sterren waarvan de intense ultraviolette straling de volledige nevel verlicht. Die energie zorgt voor de kenmerkende kleuren van M42: het rood van geïoniseerd waterstof (H-alpha) en het blauwgroen van dubbel geïoniseerd zuurstof (OIII).

Meer dan 700 sterren zijn momenteel in vorming binnen deze wolk, waarvan vele omringd door protoplanetaire schijven — de bouwstenen van toekomstige zonnestelses. De Orionnevel is een van de meest bestudeerde objecten aan de hemel en biedt astronomen een unieke kijk op het geboorteproces van sterren en planeten.

Deze afbeelding combineert breedband RGB-data met narrowband HaOIII-opnames, waardoor zowel het natuurlijke kleurenpalet als de fijnere structuren van de geïoniseerde waterstof- en zuurstoflagen zichtbaar worden.