Meeuwnevel

Op 3.650 lichtjaar afstand, in het sterrenbeeld Eenhoorn, spreidt een kosmische vogel zijn vleugels uit in de duisternis. De Meeuwnevel is een uitgestrekt complex van interstellair gas en stof waarvan de "vleugels" meer dan 100 lichtjaar beslaan. Deze wolk van geïoniseerd waterstof gloeit in diep rood, aangedreven door de ultraviolette straling van de jonge, massieve sterren die erin zijn geboren.

Het hart van de nevel, aangeduid als IC 2177, herbergt de ster HD 53367 — een drievoudig stersysteem waarvan de hoofdster een blauwe reus van spectraaltype Be is met meer dan 20 keer de massa van de Zon. Die intense straling ioniseert het omringende gas en verlicht de "kop van de meeuw". Binnenin het complex is ook een karakteristieke blauwe boogschokboog zichtbaar, gevormd door de vluchtster FN Canis Majoris die met hoge snelheid door de nevel beweegt.

Het gebied omvat veel meer dan één nevel: het bevat emissienevelgebieden (Sh 2-296 vormt de vleugels), reflectienevelgebieden, donkere stofbanen en meerdere open sterrenhopen waaronder NGC 2335 en NGC 2343. Het volledige complex staat ook bekend als CMa OB1, een associatie van jonge massieve sterren in dezelfde spiraalarm van onze Melkweg.

Dit beeld is het resultaat van meer dan 22 uur gecombineerde RGB- en smalband-HaOIII-belichtingen vanuit Starfront Observatories (Rockwood, Texas), opgenomen tussen januari en februari 2026. Het IDAS NBZ-II-filter isoleerde waterstof- en geïoniseerde zuurstofemissies om de rijke structurele details van deze stellaire wolk te onthullen.