De Iris

Midden in een oceaan van donker stof lijkt een blauwe bloem te bloeien: de Irisnevel. Ze dankt haar kleur aan een jonge hete ster diep in haar hart, waarvan ze het licht weerkaatst zoals een bloemblad dat van de zon zou weerkaatsen. Dat noemen we een reflectienevel: ze schijnt niet uit zichzelf, ze weerkaatst.

De Iris ligt op zo'n 1.300 lichtjaar, in het sterrenbeeld Cepheus, en strekt zich uit over zo'n 6 lichtjaar. Maar dit diepe beeld stopt niet bij de bloem: eromheen blokkeren wolken van donker stof het licht van de achtergrondsterren en geven het tafereel zijn inktzwarte diepte.

Rechts waakt een nog onopvallender gestalte, bijna spookachtig: de Spooknevel (vdB 141). Ook zij weerkaatst het licht van nabije sterren, en in haar dichtste plooien zouden ooit nieuwe sterren kunnen ontvlammen. Twee reflectienevels, een bloem en een spook, op hetzelfde stofveld.