De Boemannevel

Een donker silhouet, als een voorovergebogen wezen, tekent zich af tegen een zwakke rode gloed: dit is LDN 1622, een stofwolk in het sterrenbeeld Orion met de bijnaam Boemannevel. Hij straalt zelf geen licht uit. Het koude, dichte stof houdt het licht van de sterren erachter tegen. De rode gloed op de achtergrond komt van het geïoniseerde waterstof in de omgeving van Barnards Lus, de enorme gasboog rond de gordel en het zwaard van Orion.

De wolk heeft de vorm van een komeet en de heldere rand is naar Barnards Lus gericht. Astronomen schrijven dat toe aan de straling van de hete sterren van de associatie Orion OB1, die het oppervlak van de wolk vormt. Over de afstand is men het nog niet eens. Sommige studies plaatsen de wolk op 400 tot 500 lichtjaar, ruim vóór de grote nevels van Orion. Een studie uit 2008 houdt het eerder op ongeveer 1.300 lichtjaar, dezelfde afstand als de wolk Orion B waarop hij geprojecteerd staat.

Deze donkere wolk slaapt niet. Hij herbergt minstens dertig jonge sterren, waaronder verschillende protosterren die nog in het stof verborgen zitten, de meeste ontdekt met de infraroodruimtetelescoop Spitzer. Deze sterren zijn ongeveer een miljoen jaar oud. Een ervan stoot een materiestraal uit die als HH 122 gecatalogiseerd is. Op 1.300 lichtjaar zou de wolk ongeveer 1.100 zonsmassa's gas bevatten, maar minder dan 2 % daarvan is in sterren omgezet.

Deze opname telt 28 u 20 min over vijf nachten in november 2026, vanuit Nevada. De luminantie (12 u) haalt de nuances van het stof naar boven, de rode, groene en blauwe lagen geven de natuurlijke kleur en een smalbandlaag in waterstof versterkt de rode achtergrondgloed.