De Grote Pompoennevel

Een oranje bol die van binnenuit opgeblazen lijkt, doorkruist door donkere aders: op deze foto doet Sh2-232 zijn bijnaam, de Grote Pompoen, alle eer aan. Deze uitgestrekte nevel staat in het sterrenbeeld Voerman, op ongeveer 6200 lichtjaar. Hij draagt nummer 232 in de catalogus die de Amerikaanse astronoom Stewart Sharpless in 1959 publiceerde, met de gebieden van geïoniseerd waterstof die vanaf het noordelijk halfrond zichtbaar zijn. Aan de hemel beslaat hij ongeveer 40 boogminuten, meer dan de schijnbare diameter van de volle maan, of zo'n 70 lichtjaar van rand tot rand.

Sh2-232 is een HII-gebied: een gaswolk die geïoniseerd wordt door het ultraviolette licht van hete, zware sterren van type B. Bij recombinatie zendt waterstof het rode licht van de H-alfalijn uit, en zwavel dat van de SII-lijn. De nevel maakt deel uit van de reusachtige moleculaire wolk G174+2.5, een kraamkamer van sterren waarin ook de nevels Sh2-231, Sh2-233 en Sh2-235 liggen.

De foto is gemaakt in het HSO-palet: waterstof wordt in het rood weergegeven, zwavel in het groen en geïoniseerd zuurstof in het blauw. De buitenste schil, waar waterstof en zwavel overheersen, krijgt zo die goudkleurige tint, terwijl de kern magenta wordt waar zuurstof bij het waterstof komt. De scherpe donkere filamenten in het bovenste deel van de bol zijn koud, dicht stof dat voor het lichtende gas ligt en het licht ervan tegenhoudt. Zuurstof is het zwakste signaal van deze nevel: alleen al daarvoor was 7 uur belichting nodig, op een totaal van 29 uur.