Vlammende Ster Nevel & Kikkervisjes Nevel

In het sterrenbeeld Voerman lijken twee nevels naast elkaar te staan: rechtsboven de Vlammende Ster (IC 405), linksonder de Kikkervisjes (IC 410). Hun nabijheid is enkel een perspectiefeffect: IC 405 staat op ongeveer 1.500 lichtjaar van ons, terwijl IC 410 acht keer verder staat, richting 12.000 lichtjaar. Twee objecten zonder verband, toevallig op één gezichtslijn uitgelijnd.

De Vlammende Ster dankt zijn naam en zijn gloed aan AE Aurigae, een massieve, brandende ster in het centrum. Haar straling ontsteekt de waterstof eromheen en haar licht weerkaatst in het stof, zodat de nevel twee effecten combineert: het rood van waterstof dat uit zichzelf straalt (emissie) en het blauw van stof dat het licht van de ster terugkaatst (reflectie). AE Aurigae is bovendien een op hol geslagen ster: zo'n twee miljoen jaar geleden weggeslingerd bij een gewelddadige ontmoeting nabij de Orionnevel, raast ze nu alleen door deze wolk die ze slechts toevallig doorkruist.

Veel verder weg en veel uitgestrekter omhult de Kikkervisjesnevel een jonge sterrenhoop, NGC 1893, van enkele miljoenen jaren oud. Deze hete sterren graven en beeldhouwen het gas eromheen. Uit die erosie ontstaan twee «kikkervisjes»: lange kolommen van dicht gas, zo'n tien lichtjaar lang, waarvan de staart door de wind van de sterren van de sterrenhoop weg wordt geduwd. Het zijn cocons waar op hun beurt nieuwe sterren ontstaan.

Samengebracht in één veld vertellen deze twee nevels twee verhalen op zeer verschillende afstanden: een eenzame ster op de vlucht aan de ene kant, een bruisende sterrenkraamkamer aan de andere. Beide zijn H II-gebieden, die grote waterstofwolken die een jonge hete ster doet oplichten. En de donkere zones in het veld zijn het stof dat ze deels versluiert.