De Gekko-nevel

In het onopvallende sterrenbeeld Hagedis tekent een samenspel van schaduw en licht een reptielenkop met een spitse snuit. Astrofotografen zagen er een gekko in, en de bijnaam bleef hangen, ook al kennen astronomen het gebied als LBN 437.

De lichte, grijswitte "kop", dooraderd met rood, is een reflectienevel: fijn stof dat het licht verstrooit van een jonge, nog vormende ster, V375 Lacertae. Deze Herbig Ae/Be-ster is nog niet volgroeid; ze straalt sterk in de waterstoflijn en lanceert zelfs materiestralen die een X-vormig Herbig-Haro-object vormen, gecatalogeerd als HH398.

De rode sluier die het veld overspoelt, is geïoniseerde waterstof: de noordrand van Sh2-126, de Grote Hagedisnevel. Dit gas gloeit onder de straling van een hete, massieve ster, 10 Lacertae, lid van de sterrenassociatie Lacerta OB1. Het is het stof van diezelfde moleculaire wolk van Lacerta, verlicht door reflectie, dat de silhouet van het dier vormt.

De afstand van het geheel blijft omstreden: Gaia-metingen van de ioniserende ster plaatsen het gebied rond 1.800 lichtjaar, terwijl gepubliceerde schattingen variëren van ongeveer 1.200 tot 2.900 lichtjaar. Dit beeld telt 7 u 43 min belichting vanuit Texas.