Apenkopnevel

In een hoek van het sterrenbeeld Orion lijkt het profiel van een grote aap uit de gaswolken op te doemen: dat is wat astrofotografen in deze nevel hebben gezien. Hij staat op ongeveer 6.400 lichtjaar van ons. De gelijkenis is enkel een spel van licht en schaduw, maar eens je hem ziet, vergeet je hem niet meer.

De Apenkop is een H II-gebied: een uitgestrekte sterrenkraamkamer, een immense waterstofwolk die met eigen licht straalt en waar nieuwe sterren ontstaan. Hij dankt zijn gloed aan een jonge, massieve ster, vijftien tot dertig keer zwaarder dan de Zon, waarvan de intense ultraviolette straling het gas doet oplichten. Diezelfde energie beeldhouwt stukje bij beetje de stofpijlers die in de nevel oprijzen.

Aan de hemel is de nevel verrassend groot, uitgestrekter dan de volle maan, en meet hij zo'n 75 lichtjaar in de echte ruimte. Hij gaat hand in hand met een jonge sterrenhoop, NGC 2175, waarvan de leden slechts enkele miljoenen jaren oud zijn en het gas eromheen blijven eroderen en boetseren.

De Fransman Édouard Stephan spotte hem in 1877 vanuit Marseille. Dichter bij ons, in 2014, wijdde de Hubble-ruimtetelescoop er zijn verjaardagsbeeld aan, met een close-up van de stofpijlers waar sterren geboren worden.