De Lagune- en Trifidnevel

Twee van de beroemdste nevels in de Boogschutter, samen in één beeld vastgelegd: de Lagune (M8) en de Trifidnevel (M20). Als buren aan de zomerhemel schijnen ze enkele duizenden lichtjaren ver, in een gebied waar nog steeds nieuwe sterren worden geboren.

De Lagune is een uitgestrekte sterrenkraamkamer. Haar waterstofgas, opgelicht door de straling van jonge, zeer hete sterren, strekt zich uit over meer dan 100 lichtjaar en gloeit dieproze. In het hart ervan ligt een jonge sterrenhoop (NGC 6530). Op ongeveer 4.100 lichtjaar is het, samen met de Orionnevel, een van de slechts twee stervormingsnevels die met het blote oog zwak zichtbaar zijn vanaf onze breedtegraden.

Hoger in het beeld combineert de Trifidnevel drie soorten nevel in één object: het roze van waterstof dat zijn eigen licht uitstraalt, het blauw van een stofwolk die het licht van nabije sterren weerkaatst, en donkere stofbanen die hem in drie lobben verdelen, wat hem zijn naam gaf.

Links van de Lagune dringt zich een kleine archipel van nevels samen, IC 1274, IC 1275, IC 4685 en NGC 6559, allemaal geboren uit dezelfde grote wolk. Ook hier komen de drie families samen: het roze van gloeiende waterstof, het blauw van stof dat het licht van nabije sterren weerkaatst, en donkere sluiers die hen omhullen.

En in een hoek verbergt zich iets veel onopvallenders: W28, de resten van een ster die enkele tienduizenden jaren geleden ontplofte. Vrijwel onzichtbaar verschijnt hij hier op de grens van het waarneembare. Het beeld bundelt bijna 11 uur belichting vanuit Texas, in breedband voor natuurlijke kleuren en in smalband (waterstof en zuurstof) om het gas zichtbaar te maken.