Meeuwnevel

Op zo'n 3.650 lichtjaar, in het sterrenbeeld Eenhoorn, spreidt een kosmische vogel zijn vleugels in het donker. De Meeuwnevel is een immense wolk van gas en stof met een spanwijdte van meer dan 100 lichtjaar. Haar waterstof gloeit dieprood, ontstoken door de straling van jonge zware sterren die erin geboren zijn.

Het oog van de vogel is een ster: een jonge blauwe ster, meer dan tien keer zwaarder dan de Zon en nog in wording. Haar intense straling ioniseert het gas eromheen en doet de hele kop van de meeuw oplichten.

Naar het midden van het beeld toe is een schitterende blauwe ster, FN Canis Majoris, gehuld in een blauwige boog. Het is een op hol geslagen ster: met hoge snelheid weggeslingerd, raast ze door de wolk en duwt het gas voor zich uit, waardoor deze schokgolf ontstaat, als de boeggolf van een boot die door het water snijdt. De Meeuw is trouwens maar een deel van een uitgestrekt stervormingsgebied, bezaaid met jonge sterrenhopen.

Dit beeld bundelt meer dan 22 uur belichting vanuit Texas, in natuurlijke kleuren versterkt door het licht van waterstof en zuurstof, om de volledige structuur van de wolk te onthullen.