Adelaarsnevel

Rond 1745 opgemerkt door Philippe Loys de Chéseaux en in 1764 teruggevonden door Charles Messier, is de Adelaarsnevel een van de beroemdste sterrenkraamkamers aan de hemel. Hij ligt op ongeveer 5.600 lichtjaar, in het sterrenbeeld Slang, langs de Boogschutterarm van ons melkwegstelsel.

In het midden van de blauwachtige holte schittert NGC 6611, een sterrenhoop van amper één tot twee miljoen jaar oud. Zijn zwaarste leden, waarvan er één de 80 zonsmassa's benadert, zenden zo'n intense ultraviolette straling uit dat ze de omringende gaswolk uithollen en ioniseren: dat is wat de hele regio vormgeeft en laat gloeien.

Als silhouet nabij de sterrenhoop staan de Pilaren van de Schepping, beroemd geworden door Hubble in 1995 en in 2022 opnieuw vastgelegd door de James Webb-telescoop, samen met de Stellar Spire, een gastoren van hetzelfde type. Deze dichte zuilen verdampen langzaam onder de straling van de sterrenhoop terwijl ze sterren in wording herbergen.

Lang geschat op 7.000 lichtjaar, werd de afstand van M16 door de Gaia-satelliet bijgesteld tot ongeveer 5.600. Dit brede veld van meer dan drie graden plaatst de scène in haar context: de heldere holte is slechts een nis, uitgehold aan de rand van een enorme donkere moleculaire wolk. De HOO-weergave vertaalt waterstof naar gouden tinten en geïoniseerde zuurstof naar blauw.